การกำจัดกิเลสของนักปฏิบัติ

ในทุกขณะที่เจริญสติระลึกรู้สภาวธรรมปัจจุบัน นักปฏิบัติย่อมกำจัดกิเลสโดยความเป็น “ตทังคประหาน” คือ “ละได้ชั่วขณะ” หมายความว่า ไม่มีกิเลสเกิดขึ้นในขณะนั้น เพราะกิเลสที่เป็นอกุศลเหมือนความมืด ส่วนสติเป็นกุศลเหมือนความสว่างที่ซับความมืดให้หายไป

นอกจากนี้ นักปฏิบัติย่อมกำจัดกิเลส โดยความเป็น “วิกขัมภนปหาน” คือ “ละได้ด้วยการข่ม” หมายความว่า สมาธิที่ได้รับการอุปถัมภ์จากวิริยะ สติ และปัญญา ย่อมทำให้จิตละเอียดอ่อน แม้นักปฏิบัติจะมิได้เจริญสติในบางขณะก็ไม่เกิดความโลภหรือความโกรธเหมือนในเวลาที่มิได้ปฏิบัติธรรม แม้ในบางขณะที่ขาดสติเผลอคิดถึงเรื่องในอดีตหรืออนาคตก็ไม่เกิดกิเลสดังกล่าว เพราะสมาธิจะข่มกิเลสไว้

จากหนังสือมหาสติปัฏฐานสูตร
พระมหาสีสยาดอ

Posted on June 19, 2013, in ปกิณกะธรรม, พระมหาสีสยาดอ. Bookmark the permalink. Comments Off on การกำจัดกิเลสของนักปฏิบัติ.

Comments are closed.