อกุศลธรรมมีอยู่ตราบใดการประหารกิเลสของเราก็ต้องมีอยู่ตราบนั้น

วันนี้เป็นวันสุดท้าย หลังจากทำพิธีอะไรกันแล้วก็จะเข้าสู่ที่ปกติ ก็คงจะเข้าใจกันแล้ว ทุกอย่างก็เป็นทาสเหมือนเดิม เราก็หมดอิสรภาพแล้ว ต่อไปก็กลับไปรับภาระอะไรทุกอย่าง

การมาปฏิบัติของเราคราวนี้ถึงแม้ว่าจะเสร็จสิ้นไปตามกำหนดวันที่เราได้กำหนดไว้ แต่ว่าโยคีก็ต้องเข้าใจว่าเรายังไม่สิ้นสุดการปฏิบัติ การปฏิบัติจริงๆ ไม่สิ้นสุด เพราะอกุศลธรรมมันยังอัดแน่นเต็มหัวใจของเราอยู่ ฉะนั้นเมื่ออกุศลธรรมมีอยู่ตราบใดการประหารกิเลสของเราก็ต้องมีอยู่ตราบนั้น เราก็ต้องเพียรพยายามทำลายกิเลสของเราต่อๆ ไป

ทีนี้การทำลายกิเลสของเราที่อยู่ทางบ้านที่เป็นไป องค์สมเด็จพ่อท่านอุปมาเหมือนช่างไม้ที่เขาจับด้ามมีดทุกๆ วันรอยมือของเขา เขาไม่ต้องคิดว่า เมื่อไรหนอรอยมือของเราจะประทับอยู่บนด้ามมีดที่เราถือ ไม่ต้องคิดถึงเลยพอจับนานๆ เข้า ด้ามมีดมันก็กร่อนไปๆ รอยมือของเราก็ประทับอยู่ในด้ามมีดนั้น

อันนี้ฉันใดการประหารกิเลส เราได้แนววิธีขององค์สมเด็จพ่อไว้ตามนัยหลักสติปัฏฐานสี่ เราได้พุทธวิธีนี้แล้ว ก็เพียรพยายามกำหนดต่อไปได้วันละนิดวันละหน่อย เหมือนนายช่างไม้ที่จับด้ามมีด นานๆ เข้า ผลที่สุดมันก็กร่อนๆ จนหมดสภาพรอยมือของเราก็ประทับอยู่ด้ามมีดนั้นฉันใด การประหารกิเลสของเราก็เหมือนกัน เราเพียรพยายามกำหนดวันละหน่อยๆ เขาจะหมดเมื่อไรก็ไม่ต้องพูดถึงหรอก กำหนดไปๆ ภายหลังมันก็หมดไปเอง

พระครูปลัดประจาก สิริวณฺโณ

Advertisements

Posted on 17-12-2016, in ธรรมะหลวงพ่อประจาก, ปกิณกะธรรม. Bookmark the permalink. Comments Off on อกุศลธรรมมีอยู่ตราบใดการประหารกิเลสของเราก็ต้องมีอยู่ตราบนั้น.

Comments are closed.

%d bloggers like this: